خانه / آیت الله عبدالحسین دستغیب /  نامه بى نام و نشان(آیت الله عبدالحسین دستغیب)

 نامه بى نام و نشان(آیت الله عبدالحسین دستغیب)

phoca_thumb_l_00دست غیب
یکى از طلاب حوزه علمیه شیراز مى گوید:
در حوزه شیراز درس مى خواندم و اندیشه ازدواج در سر داشتم اما از نظر اقتصادى دچار مشکل بودم و آیه الله دستغیب نیز مرا خوب نمى شناخت تا از ایشان استمداد کنم . با خود اندیشیدم که نامه اى بى نام و نشان خدمت آقا نوشته ، درددل خود را با ایشان در میان بگذارم . این کار را کردم ولى دلهره اى داشتم . چند روز بعد آقا به مدرسه آمدند و از طلاب احوالپرسى و دلجویى کردند. هنگام رفتن رو به من کرد و گفت :
 
((آقاى … حاجتت برآورده است . بعدا به منزل ما بیایید)) دهانم از تعجب باز ماند. اگر چه در دل غرق سرور شده بودم ولى نمى دانستم که او چطور فهمیده است نامه را من نوشتم در صورتى که هیچ کس جز من از این ماجرا خبرى نداشت ؟!
 
بعدا به منزل آقا رفتم مقدارى پول مرحمت کردند. با آن پول ازدواج کردم و دیدم مقدار پولى که آقا داده اند درست به اندازه مخارج ازدواج من بوده است . نه کمتر و نه زیادتر؟!

سر خدا که عارف سالک به کس نگفت
                             در حیرتم که باده فروش از کجا شنید

گلشن ابرار ج۲//جمعی از پژهشگران حوزه علمیه قم

بازدیدها: ۷۵

حتما ببینید

حکایات وکرامات آیت الله کشمیری(۱)

دائم در خدمت باشید عربى از حجاز به منزل استاد آمد و پس از کمى …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code