خانه / 60-80 حکمت شرح ابن میثم / نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۸۷ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۸۷ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)

شرح ابن‏ میثم

۸۷- و قال علیه السّلام: إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِالْأَنْبِیَاءِ أَعْلَمُهُمْ بِمَا جَاءُوا بِهِ- ثُمَّ تَلَا إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِیمَ لَلَّذِینَ اتَّبَعُوهُ- وَ هذَا النَّبِیُّ وَ الَّذِینَ آمَنُواثُمَّ قَالَ إِنَّ وَلِیَّ مُحَمَّدٍ مَنْ أَطَاعَ اللَّهَ وَ إِنْ بَعُدَتْ لُحْمَتُهُ- وَ إِنَّ عَدُوَّ مُحَمَّدٍ مَنْ عَصَى اللَّهَ وَ إِنْ قَرُبَتْ قَرَابَتُهُ

المعنى

و لمّا کان الغرض من الأنبیاء علیهم السّلام جذب الخلق إلى اللّه بطاعته فکلّ من کان أبلغ فی الطاعه کان أشدّ موافقه لهم و أقرب إلى قلوبهم و أقوى نسبه إلیهم.

و لمّا لم یمکن طاعتهم إلّا بالعلم بما جاءوا به کان أعلم الناس بذلک أقربهم إلیهم و أولاهم بهم. و برهان ذلک الآیه المذکوره. و ذکر حال الأنبیاء لیعلم مراده الإجمالی ثمّ خصّص الذکر بمحمّد صلّى اللّه علیه و آله کما هو عاده الخطیب. و المراد بالولىّ هنا الأولى. و أشار إلى أنّ طاعه اللّه علّه للأولویّه بمحمّد صلّى اللّه علیه و آله، و معصیته علّه لعداوته و إن بعدت قرابه المطیع أو قربت قرابه العاصی لیعلم أنّ الطاعه و المعصیه علّتان مستقلّتان للأولویّه بمحمّد صلّى اللّه علیه و آله و العداوه له فیحصل الرغبه فی الطاعه و النفره عن المعصیه.

مطابق با حکمت ۹۶ نسخه صبحی صالح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ میثم

۸۷- امام (ع) فرمود: إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِالْأَنْبِیَاءِ أَعْلَمُهُمْ بِمَا جَاءُوا بِهِ- ثُمَّ تَلَا إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِیمَ لَلَّذِینَ اتَّبَعُوهُ- وَ هذَا النَّبِیُّ وَ الَّذِینَ آمَنُوا الْآیَهَ- ثُمَّ قَالَ إِنَّ وَلِیَّ مُحَمَّدٍ مَنْ أَطَاعَ اللَّهَ وَ إِنْ بَعُدَتْ لُحْمَتُهُ- وَ إِنَّ عَدُوَّ مُحَمَّدٍ مَنْ عَصَى اللَّهَ وَ إِنْ قَرُبَتْ قَرَابَتُهُ

ترجمه

«نزدیکترین افراد به پیامبران، آگاهترین آنهاست به آنچه آنان از جانب خدا آورده ‏اند». آن گاه امام (ع) این آیه را تلاوت کرد: إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِیمَ لَلَّذِینَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبِیُّ وَ الَّذِینَ آمَنُوا«». سپس فرمود: «دوستدار حضرت محمد (ص) کسى است که خدا را اطاعت کند هر چند که خویشاوند نزدیک او نباشد، و دشمن حضرت محمد (ص) کسى است که فرمان خدا را نبرد اگر چه خویشاوند نزدیک آن بزرگوار باشد».

شرح

چون هدف انبیا (ع) دعوت مردم به اطاعت پروردگار بوده است، بنا بر این هر کس که خدا را بیشتر اطاعت کند، موافق‏تر با آنان بوده، و به دل و جان آنها نزدیکتر، و نسبتش به ایشان استوارتر خواهد بود. و چون اطاعت ایشان جز با آگاهى بدانچه از جانب خدا آورده‏اند میسر نیست، آگاهترین مردم بدانها، نزدیکترین فرد و شایسته‏ترین کس به وابستگى با ایشان خواهد بود، و دلیل این مطلب، آیه مورد ذکر است.

امام (ع) حالت انبیا را بیان کرده است، تا به طور اجمال مقصود آن حضرت روشن شود، و بعد نام حضرت محمد (ص) را- همان طور که روش یک سخنگوست- بطور خصوص ذکر کرده است. و مراد به ولىّ در اینجا همان اولى‏ و دوست است. و اشاره نموده است بر این که اطاعت خدا دلیل اولویت به محمد (ص)، و نافرمانى خدا دلیل دشمنى با اوست، هر چند که شخص مطیع، خویشاوندى نزدیکى نداشته و یا شخص عاصى خویشاوندى نزدیکى داشته باشد، براى این که معلوم شود، طاعت و معصیت دو علّت مستقل براى دوستى و دشمنى با حضرت محمد (ص) هستند تا میل به اطاعت و نفرت از معصیت به وجود آید.

ترجمه‏ شرح‏ نهج‏ البلاغه(ابن‏ میثم)، ج۵ // قربانعلی  محمدی مقدم-علی اصغرنوایی یحیی زاده

 

بازدیدها: ۲۵

حتما ببینید

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۴۹ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)

شرح ابن‏ میثم ۴۴۹- و قال علیه السّلام: أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُهُ المعنى …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code