خانه / 20-40 حکمت شرح ابن ابي الحدید / نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۹ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن ابی الحدید)واجبات ومستحبات

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۹ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن ابی الحدید)واجبات ومستحبات

حکمت ۳۹ صبحی صالح

۳۹-وَ قَالَ ( علیه‏السلام  )لَا قُرْبَهَ بِالنَّوَافِلِ إِذَا أَضَرَّتْ بِالْفَرَائِضِ

حکمت ۳۹ شرح ابن ‏أبی ‏الحدید ج ۱۸   

۳۹: لَا قُرْبَهَ بِالنَّوَافِلِ إِذَا أَضَرَّتْ بِالْفَرَائِضِ هذا الکلام یمکن أن یحمل على حقیقته-  و یمکن أن یحمل على مجازه-  فإن حمل على حقیقته-  فقد ذهب إلى هذا المذهب کثیر من الفقهاء-  و هو مذهب الإمامیه-  و هو أنه لا یصح التنفل ممن علیه قضاء فریضه فاتته-  لا فی الصلاه و لا فی غیرها-  فأما الحج فمتفق علیه بین المسلمین-  أنه لا یصح الابتداء بنفله-  و إذا نوى نیه النفل-  و لم یکن قد حج حجه الإسلام وقع حجه فرضا-  فأما نوافل الزکاه فما عرفت أحدا قال-  إنه لا یثاب المتصدق بها-  و إن کان لم یؤد الزکاه الواجبه-  و أما إذا حمل على مجازه-  فإن معناه یجب الابتداء بالأهم-  و تقدیمه على ما لیس بأهم-  فتدخل هذه الکلمه فی الآداب السلطانیه و الإخوانیه-  نحو أن تقول لمن توصیه-  لا تبدأ بخدمه حاجب الملک قبل أن تبدأ بخدمه ولد الملک-  فإنک إنما تروم القربه للملک بالخدمه-  و لا قربه إلیه-  فی تأخیر خدمه ولده و تقدیم خدمه غلامه-  و حمل الکلمه على حقیقتها أولى-  لأن اهتمام أمیر المؤمنین ع بالأمور الدینیه و الشرعیه-  فی وصایاه و منثور کلامه أعظم

ترجمه فارسی شرح ابن‏ ابی الحدید

حکمت (۳۸)

لا قربه بالنّوافل اذا اضرّت بالفرائض. «اگر مستحبات، واجبات را زیان رساند موجب نزدیک شدن-  به خدا-  نخواهد بود.» این سخن را ممکن است به حقیقت معنى کرد و ممکن است بر مجاز حمل کرد.

اگر آن را به حقیقت معنى کنیم بسیارى از فقیهان در مذاهب مختلف همین گونه معنى کرده ‏اند و در مذهب امامیه هم همین گونه است، یعنى انجام دادن کار مستحبى بر کسى که قضاى واجب بر عهده اوست صحیح نیست نه در مورد نماز و نه در دیگر عبادات. در مورد حج میان همه مسلمانان اتفاق است که براى کسى که مستطیع بوده و حج واجب انجام نداده است، جایز نیست حج مستحبى انجام دهد و بر فرض که نیت مستحب کند حج او به حساب حج واجب نهاده مى‏ شود. اما در مورد زکات هیچ کس را نمى‏ شناسم که بگوید پرداخت زکات مستحبى-  صدقه-  براى کسى که زکات واجب را پرداخت نکرده است ثواب ندارد.

و اگر این سخن را به مجاز معنى کنیم، معنى آن چنین است که باید آنچه را که مهم است بر آنچه که مهم نیست مقدم بدارند و در آداب دربارى و برادرانه هم همین گونه است، نظیر آنکه به کسى سفارش مى‏ کنى و مى‏ گویى نباید پیش از تعظیم و خدمت به فرزند پادشاه به حاجب تعظیم و خدمت کنى که مقصود تو از تعظیم و خدمت تقرب به پادشاه است و در صورتى که خدمت به غلام پادشاه را مقدم بر خدمت به پسر او قرار دهى، بدیهى است که مایه تقرب نیست.

ولى باید سخن على علیه السّلام را حمل بر معنى حقیقى کرد که اهتمام‏امیر المؤمنین علیه السّلام در سفارشهاى خود و خطبه ‏هاى خویش بیشتر در مورد کارهاى دینى و شرعى است و امور شرع در نظرش بزرگتر است.

جلوه تاریخ در شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدیدجلد ۷ //دکتر محمود مهدوى دامغانى

 

بازدیدها: ۲۷

حتما ببینید

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۸۵ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن ابی الحدید)

حکمت ۴۷۷ صبحی صالح ۴۷۷-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُهُ حکمت ۴۸۵ …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code