خانه / 340-360 حکمت شرح ابن ابي الحدید / نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۵۸ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن ابی الحدید)

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۵۸ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن ابی الحدید)

حکمت ۳۵۲ صبحی صالح

۳۵۲-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )لِبَعْضِ أَصْحَابِهِ لَا تَجْعَلَنَّ أَکْثَرَ شُغُلِکَ بِأَهْلِکَ وَ وَلَدِکَ فَإِنْ یَکُنْ أَهْلُکَ وَ وَلَدُکَ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ لَا یُضِیعُ أَوْلِیَاءَهُ وَ إِنْ یَکُونُوا أَعْدَاءَ اللَّهِ فَمَا هَمُّکَ وَ شُغُلُکَ بِأَعْدَاءِ اللَّهِ

حکمت ۳۵۸ شرح ابن ‏أبی ‏الحدید ج ۱۹

۳۵۸: وَ قَالَ ع لِبَعْضِ أَصْحَابِهِ- لَا تَجْعَلَنَّ أَکْثَرَ شُغُلِکَ بِأَهْلِکَ وَ وَلَدِکَ- فَإِنْ یَکُنْ أَهْلُکَ وَ وَلَدُکَ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ- فَإِنَّ اللَّهَ لَا یُضِیعُ أَوْلِیَاءَهُ- وَ إِنْ یَکُونُوا أَعْدَاءَ اللَّهِ- فَمَا هَمُّکَ وَ شُغُلُکَ بِأَعْدَاءِ اللَّهِ قد تقدم القول نحو هذا المعنى- و هو أمر بالتفویض و التوکل على الله تعالى- فیمن یخلفه الإنسان من ولده و أهله- فإن الله تعالى أعلم بالمصلحه- و أرأف بالإنسان من أبیه و أمه- ثم إن کان الولد فی علم الله تعالى- ولیا من أولیاء الله سبحانه- فإن الله تعالى لا یضیعه قال سبحانه- وَ مَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ- و کل ولی لله فهو متوکل علیه لا محاله- و إن کان عدوا لله لم یجز الاهتمام له و الاعتناء بأمره- لأن أعداء الله تجب مقاطعتهم و یحرم تولیهم- فعلى کل حال لا ینبغی للإنسان- أن یحفل بأهله و ولده بعد موته- . و اعلم أن هذا کلام العارفین الصدیقین- لا کلام أهل هذه الطبقات التی نعرفها- فإن هذه الطبقات- تقصر أقدامهم عن الوصول إلى هذا المقام- . و یعجبنی

قول الشاعر-

أیا جامع المال وفرته
لغیرک إذ لم تکن خالدا

فإن قلت أجمعه للبنین‏
فقد یسبق الولد الوالدا

و إن قلت أخشى صروف الزمان
فکن من تصاریفه واحدا

ترجمه فارسی شرح ابن‏ ابی الحدید

حکمت (۳۵۸)
و قال علیه السّلام لبعض اصحابه: لا تجعلنّ اکثر شغلک باهلک و ولدک، فان یکن اهلک و ولدک اولیاء الله فانّ الله لا یضیع اولیاءه، و ان یکونوا اعداء الله فما همک و شغلک باعداء الله.

و آن حضرت به یکى از یاران خود فرمود: «بیشترین گرفتارى و دربند بودن خود را براى زن و فرزندت قرار مده که اگر زن و فرزندت از دوستان خدا باشند، خداوند دوستانش را ضایع نمى‏ فرماید و اگر دشمنان خدایند، غم و همت تو براى دشمنان خدا چیست»

در این باره بیش از این سخن گفته شد و این سخن فرمان به تفویض کار به خدا و توکل بر او در مورد بازماندگان آدمى است و خداوند به مصلحت داناتر و به آدمى از پدر و مادرش مهربان‏تر است و اگر فرزند، دوستى از دوستان خدا باشد، خداوند متعال او را ضایع نمى‏ گذارد که خود فرموده است: «و من یتوکل على الله فهو حسبه»، «هر کس به خدا توکل کند خداوندش بسنده است.» و هر کس دوست خدا باشد، بى ‏چون و چرا متوکل بر اوست، و اگر زن و فرزند ازدشمنان خدا باشند، اهتمام به کار و توجه به امور ایشان جایز نیست بلکه واجب است از دشمنان خدا منقطع شوند و دوست داشتن آنان حرام است. به هر حال براى آدمى سزاوار نیست که براى پس از مرگ خود نگران و متوجه زن و فرزندش باشد.
و بدان که این سخن گفتار عارفان صدیق است نه گفتار این طبقاتى که ما مى‏ شناسیم، که این طبقات گامهایشان از رسیدن به چنین مقامى فرو مانده است.

جلوه تاریخ در شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدیدجلد ۸ //دکتر محمود مهدوى دامغانى

بازدیدها: ۸

حتما ببینید

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۸۵ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن ابی الحدید)

حکمت ۴۷۷ صبحی صالح ۴۷۷-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُهُ حکمت ۴۸۵ …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code