خانه / 220-240 حکمت شرح ابن میثم / نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۲۳۹ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۲۳۹ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)

شرح ابن‏ میثم

۲۳۹- و قال علیه السّلام: یقول: أَحْلِفُوا الظَّالِمَ إِذَا أَرَدْتُمْ یَمِینَهُ- بِأَنَّهُ بَرِی‏ءٌ مِنْ حَوْلِ اللَّهِ وَ قُوَّتِهِ- فَإِنَّهُ إِذَا حَلَفَ بِهَا کَاذِباً عُوجِلَ- الْعُقُوبَهَوَ إِذَا حَلَفَ بِاللَّهِ الَّذِی لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَمْ یُعَاجَلْ- لِأَنَّهُ قَدْ وَحَّدَ اللَّهَ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى

المعنى

قد یرى المجتهد تأکید الیمین بمثل ما ذکر علیه السّلام لغایه نکول الکاذب عنها و أداء الحقّ، و ذلک أنّ نفس الکاذب ینفعل عن مثل هذا اللفظ لعلمه بظلمه و توهّمه تصدیق اللّه تعالى و مطابقته لقوله بفعل المدعوّ به بخلاف الیمین المعتاده فیستعدّ بذلک لمعاجلته بالعقوبه. و روى أنّ واشیا سعى بالصادق علیه السّلام إلى المنصور فاستحضره و قال: إنّ فلانا ذکر عنک کذا و کذا. فقال علیه السّلام: لم یکن ذلک منّى. و أبى الساعى إلّا کونه منه. فحلّفه الصادق بالبراءه من حول اللّه و قوّته إن کان کاذبا. فحلف. فما انقطع کلامه حتّى أصیب بالفالج فصار کقطعه لحم فجرّ برجله.
و نجا الصادق منه.

مطابق با حکمت ۲۵۳ نسخه صبحی صالح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ میثم

۲۳۹- امام (ع) فرمود: أَحْلِفُوا الظَّالِمَ إِذَا أَرَدْتُمْ یَمِینَهُ- بِأَنَّهُ بَرِی‏ءٌ مِنْ حَوْلِ اللَّهِ وَ قُوَّتِهِ- فَإِنَّهُ إِذَا حَلَفَ بِهَا کَاذِباً عُوجِلَ- الْعُقُوبَهَ وَ إِذَا حَلَفَ بِاللَّهِ الَّذِی لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَمْ یُعَاجَلْ- لِأَنَّهُ قَدْ وَحَّدَ اللَّهَ تَعَالَى

ترجمه

«ستمگر را هرگاه بخواهید سوگند خورد، سوگند دهید به این که از نیرو و توانایى خدا بیزار است، زیرا اگر به این سخن، سوگند دروغ بخورد، زود به کیفر مى ‏رسد، و اگر سوگند یاد کند به خدایى که جز او خدایى نیست در مجازاتش عجله نمى‏توان کرد، زیرا خداوند را به یگانگى یاد کرده است.»

شرح

گاهى نظر مجتهد بر این قرار مى‏ گیرد که بر سوگند- همانند آنچه که امام (ع) فرموده- پافشارى کنند تا شخص دروغگو از سوگند خوددارى کند و حق ادا شود، توضیح آن که شخص دروغگو با علم به ستمکارى خود و تصوّر این که خدا را باور دارد، و این باور، با کارى که به خاطر آن قسم خورده هماهنگ است، تحت تأثیر این عبارت قرار مى‏گیرد، و بر خلاف سوگند معمولى، آمادگى براى سرعت مجازات پیدا مى‏کند.

آورده‏ اند که سخن‏چینى نزد منصور، از امام صادق (ع) سخن‏چینى کرد،منصور، امام (ع) را احضار کرد و گفت: فلانى از تو چنین و چنان مى‏گوید. امام صادق (ع) فرمود: این سخنان از من نیست. امّا سخن‏چین، انکار کرد و گفت: خیر از اوست. امام صادق (ع) او را قسم داد بر این که، اگر دروغ بگوید، از نیرو و توان خدا بیزار است، سخن‏چین قسم خورد، و هنوز کلامش تمام نشده بود که بدنش فلج گشت و پایش مثل یک تکه گوشت شد که روى زمین کشیده مى‏شد، به این ترتیب امام صادق (ع) از دست او خلاص شد.

ترجمه‏ شرح‏ نهج‏ البلاغه(ابن‏ میثم)، ج۵ // قربانعلی  محمدی مقدم-علی اصغرنوایی یحیی زاده

 

بازدیدها: ۲۷

حتما ببینید

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۴۹ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)

شرح ابن‏ میثم ۴۴۹- و قال علیه السّلام: أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُهُ المعنى …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code