خانه / 120-140 حکمت شرح میر حبیب الله خوئی / نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۱۳۶ (شرح میر حبیب الله خوئی)صبر

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۱۳۶ (شرح میر حبیب الله خوئی)صبر

حکمت ۱۴۴ صبحی صالح

۱۴۴-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )یَنْزِلُ الصَّبْرُ عَلَى قَدْرِ الْمُصِیبَهِ وَ مَنْ ضَرَبَ یَدَهُ عَلَى فَخِذِهِ عِنْدَ مُصِیبَتِهِ حَبِطَ عَمَلُهُ

شرح میر حبیب الله خوئی ج۲۱

السادسه و الثلاثون بعد المائه من حکمه علیه السّلام

(۱۳۶) و قال علیه السّلام: ینزل الصّبر على قدر المصیبه، و من ضرب یده على فخذه عند مصیبته حبط أجره [عمله‏].

المعنى

الصّبر، هو المقاومه تجاه المکاره و البلایا قولا و عملا، فالصّابر یستقبل المصیبه مع طمأنینه و وقار و لا یجرى على لسانه الشکوى من اللَّه و لا یرتکب عملا یدلّ على الجزع، و قد نهى عن أعمال مخزیه جرت العاده بها عند المصیبه، کخمش الوجوه و جزّ الشعور، و الویل و الثبور، لأنّ اللَّه تعالى من فضله أعطى قوّه الاصطبار لعباده و ینزل البلاء على مقدار ما أعطاه من الصّبر.

و قد ورد فی الحدیث: إنّ اللَّه أعطى المرأه صبر عشره رجال، لأنها معرض للمکاره و البلایا أکثر من الرّجل، منها الابتلاء بالدّماء الثلاث و الحمل و الولاده و لزوم اطاعتها للزّوج فی امور خاصّه، و هذا کلّه یحتاج إلى قوّه الصّبر و شدّه الشکیمه.

و قد أشار علیه السّلام إلى أنّ أقلّ مراتب إظهار الجزع یوجب حبط أجر المصیبه کضرب الید على الفخذین لاظهار التأسّف و التوجّع.

الترجمه

فرمود: شکیبائى باندازه مصیبت عطا مى‏ شود، و هر کس هنگام مصیبت دستش را برانهایش بکوبد و اظهار بیتابى کند أجرش از میان برود.

بقدر هر مصیبت صبر دادند
وز ان بر ریش دل مرهم نهادند

مکن بیتابى و بر ران مزن دست‏
که اجر خود برى با ضربت دست‏

منهاج ‏البراعه فی ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(الخوئی)//میر حبیب الله خوئی

بازدیدها: ۵۷

حتما ببینید

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۵۳ (شرح میر حبیب الله خوئی)

  حکمت ۴۷۷ صبحی صالح ۴۷۷-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُه‏   شرح میر …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code