خانه / 70نامه ها ترجمه شرح ابن ابی الحدید / نامه ۷۵ شرح ابن ابی الحدید (با ترجمه فارسی کتاب جلوه های تاریخ دکتر دامغانی)

نامه ۷۵ شرح ابن ابی الحدید (با ترجمه فارسی کتاب جلوه های تاریخ دکتر دامغانی)

۷۵ و من کتاب له ع إلى معاویه من المدینه- فی أول ما بویع له بالخلافه

ذکره الواقدی فی کتاب الجمل: مِنْ عَبْدِ اللَّهِ عَلِیٍّ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ- إِلَى مُعَاوِیَهَ بْنِ أَبِی سُفْیَانَ- أَمَّا بَعْدُ فَقَدْ عَلِمْتَ إِعْذَارِی فِیکُمْ- وَ إِعْرَاضِی عَنْکُمْ- حَتَّى کَانَ مَا لَا بُدَّ مِنْهُ وَ لَا دَفْعَ لَهُ- وَ الْحَدِیثُ طَوِیلٌ وَ الْکَلَامُ کَثِیرٌ- وَ قَدْ أَدْبَرَ مَا أَدْبَرَ- وَ أَقْبَلَ مَا أَقْبَلَ- فَبَایِعْ مَنْ قِبَلَکَ- وَ أَقْبِلْ إِلَیَّ فِی وَفْدٍ مِنْ أَصْحَابِکَ وَ السَّلَامُ

مطابق نامه ۷۵ نسخه صبحی صالح

شرح وترجمه فارسی

(۷۵): از نامه آن حضرت به معاویه است که در آغاز بیعت مردم با او براى خلافت به اونوشته است و واقدى آن را در کتاب جمل آورده است .

در این نامه که چنین آغاز مى شود: اما بعد، فقد علمت اعذارى فیکم اما بعد، همانا تو خود معذوربودن مرا در مورد خودتان مى دانى .

ابن ابى الحدید چنین آورده است :
این نامه اگر چه براى معاویه است ولى در واقع خطاب به همه افراد بنى امیه است ، یعنى به خوبى مى دانى که اگر به روزگار حکومت عثمان شما را سرزنش و نکوهش مى کردم حق با من بود و معذور بودم ، و در عین حال از بدیهاى شما نسبت به خود گذشت کردم و از انتقام جویى روى برگرداندم تا سرانجام آن کار که از آن گریزى نبود یعنى کشته شدن عثمان صورت گرفت و در مدینه از وقایع اتفاق افتاد.

على علیه السلام سپس سخن خود را بریده و فرموده است : حدیث مفصل و سخن دراز است و گذشته گذشته است و زمان دیگرى فرا رسیده است ، اینک با من بیعت کن و پیش من بیا. معاویه نیامد و بیعت هم نکرد، چگونه ممکن بوده است بیعت کند و حال آنکه از آن هنگام که عمر او را والى شام ساخت ، چشم به حکومت دوخته بود.

او داراى همتى بلند و خواهان رسیدن به کارهاى گران بود و چگونه امکان داشته است از على پیروى کند و حال آنکه کسانى که او را به جنگ با على علیه السلام تحریض مى کردند شمارشان به ریگها مى رسید و اگر هیچ تحریض کننده اى براى جنگ با على علیه السلام جز ولید بن عقبه نداشت ، کفایت مى کرد. او اشعار ولید را گوش مى داد که چنین مى سرود:

به خدا سوگند اگر امروز بگذرد و خون خواهان عثمان قیام نکنند، هند مادر تو نیست ، آیا درست است که توده قومى سرور اهل خویش را بکشد و شما او را نکشید، اى کاش مادرت نازا مى بود، این از شگفتیهاست که تو در شام آسوده و چشم روشن باشى و حال آنکه چه گرفتاریها که بر سر او عثمان آمده است .

ممکن نبود معاویه از على اطاعت و با او بیعت کند و پیش او برود و خود را تسلیم او کند و حال آنکه در شام میان قحطانیها سکونت داشت و گروهى همچون سنگلاخ غیرقابل نفوذ به دفاع از او مى پرداختند و نسبت به او از کفش او مطیع تر بودند و مقدمات حکومت براى او ممکن و فراهم شده بود.

و به خدا سوگند اگر این تحریض و تشویق را ترسوترین و سست ترین و دون همت ترین اشخاص مى شنید، تحریک مى شد و تندوتیز براى وصل به هدف قیام مى کرد تا چه رسد به معاویه ، و حال آنکه ولید با شعر خویش هر خفته اى را بیدار کرده بود.

جلوه‏ تاریخ‏ درشرح‏ نهج‏ البلاغه ‏ابن‏ ابى‏ الحدید، ج ۷ //ترجمه دکتر محمود مهدوى دامغانى

بازدیدها: ۴۵

حتما ببینید

نامه ۷۳ شرح ابن ابی الحدید (با ترجمه فارسی کتاب جلوه های تاریخ دکتر دامغانی)

۷۳ و من کتاب له ع إلى معاویه أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّی عَلَى التَّرَدُّدِ فِی جَوَابِکَ- …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code