خانه / 240-260 حکمت شرح میر حبیب الله خوئی / نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۲۵۷ (شرح میر حبیب الله خوئی)

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۲۵۷ (شرح میر حبیب الله خوئی)

حکمت ۲۶۸ صبحی صالح

۲۶۸-وَ قَالَ ( علیه‏السلام  )أَحْبِبْ حَبِیبَکَ هَوْناً مَا عَسَى أَنْ یَکُونَ بَغِیضَکَ یَوْماً مَا

وَ أَبْغِضْ بَغِیضَکَ هَوْناً مَا عَسَى أَنْ یَکُونَ حَبِیبَکَ یَوْماً مَا

شرح میر حبیب الله خوئی ج۲۱

السابعه و الخمسون بعد المائتین من حکمه علیه السّلام

(۲۵۷) و قال علیه السّلام: أحبب حبیبک هوناما، عسى أن یکون بغیضک یوما ما، و أبغض بغیضک هوناما، عسى أن یکون حبیبک یوما ما.

اللغه

(الهون): الرفق و اللین-  مجمع البحرین- .

الاعراب

هونا: منصوب على أنه صفه لمفعول مطلق محذوف أی حبّا هونا، و لفظه ما اسمیّه إبهامیّه یوما، منصوب على الظرفیّه لقوله: بغیضک.

المعنى

قد أمر علیه السّلام فی هذه الحکمه برعایه العداله فی إظهار المحبّه و العداوه و حفظهما فی حدّ لائق بکلّ حبیب و عدوّ، و الاجتناب من الإفراط فی إظهار المحبّه بالنسبه إلى الحبیب و کشف جمیع الأسرار لدیه و تسلیطه على ما لا ینبغی تسلیط العدوّ علیه، و عدم الاصرار على إظهار العداوه بالنسبه على العدوّ و انتهاک جمیع الحرمات بینه و بینه.

فانّ المحبّه و العداوه عارضتان مفارقتان ربما تزول المحبّه، و ربما تنقلب إلى العداوه، کما أنّ العداوه ربما تزول و ربما تتبدّل بالمحبّه، فاظهار المحبّه لا بدّ و أن یقتصر على درجه لو انقلب الحبیب عدوّا لا یقدر على الاستفاده منها بضرر الحبیب کما أنّ إظهار العداوه لا بدّ و أن یقتصر على درجه لو انقلب العدوّ حبیبا لا تصیر سببا للخجل و الوجل منها.

و التعبیر بلفظه هونا ما الدّاله على الابهام المطلق إشاره إلى أنّ لهذه العداله درجات متفاوته بالنظر إلى کلّ صنف من الأحبّاء و الأعداء، و بالنظر إلى مختلف المسائل و القضایا.

فربّ حبیب لا بدّ و أن یقتصر معه على تحیّه و لطف کلام، و لا ینبغی المعاشره معه و دعوته إلى البیت و مأدبه الطعام، و رب عدوّ لا ینبغی مشافهته، بکلام سوء و عمل یخلّ بالاحترام، فضلا عن ارتکاب سبّه و الجهر علیه بالشماته و الملام.

الترجمه

فرمود: با دوستت تا هر اندازه ملایم إظهار دوستى کن چه بسا روزى دشمنت گردد، و با دشمنت تا هر اندازه ملایم إظهار دشمنى کن چه بسا روزى دوستت شود.

دوستى میکن چنان گر دوست دشمن گرددت
از خودت تیغی نگیرد تا بکوبد بر سرت‏

دشمنى میکن چنان گر دشمنت گردید دوست‏
مى‏نباشی شرمگین کاید نشیند در برت‏

منهاج ‏البراعه فی ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(الخوئی)//میر حبیب الله خوئی

بازدیدها: ۲

حتما ببینید

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۵۳ (شرح میر حبیب الله خوئی)

  حکمت ۴۷۷ صبحی صالح ۴۷۷-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُه‏   شرح میر …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code