خانه / الباب الثالث فى شرف العلم و الهدى / خطبه ها خطبه شماره ۱۲۰ منهاج ‏الولایه فی ‏شرح‏ نهج‏ البلاغه به قلم ملا عبدالباقی صوفی تبریزی (تحقیق وتصحیح حبیب الله عظیمی)

خطبه ها خطبه شماره ۱۲۰ منهاج ‏الولایه فی ‏شرح‏ نهج‏ البلاغه به قلم ملا عبدالباقی صوفی تبریزی (تحقیق وتصحیح حبیب الله عظیمی)

خطبه ۱۲۰ صبحی صالح

و من کلام له ع  

تَاللَّهِ لَقَدْ عُلِّمْتُ تَبْلیغَ الرِّسالاتِ، وَ إِتْمامَ الْعِداتِ، وَ تَمامَ الْکَلِماتِ وَ عِنْدَنا اءَهْلَ الْبَیْتِ اءَبْوابُ الْحِکَمِ وَ ضِیَاءُ الْاءَمْرِ.
الا وَ إِنَّ شَرائِعَ الدِّینِ وَاحِدَهٌ، وَ سُبُلَهُ قاصِدَهٌ، مَنْ اخَذَ بِها لَحِقَ وَ غَنِمَ، وَ مَنْ وَقَفَ عَنْها ضَلَّ وَ نَدِمَ.
اعْمَلُوا لِیَوْمٍ تُذْخَرُ لَهُ الذَّخَائِرُ، وَ تُبْلى فِیهِ السَّرائِرُ، وَ مَنْ لا یَنْفَعُهُ حَاضِرُ لُبِّهِ فَعازِبُهُ عَنْهُ اءَعْجَزُ، وَ غائِبُهُ اءَعْوَزُ، وَ اتَّقُوا نارا حَرُّها شَدِیدٌ وَ قَعْرُها بَعِیدٌ، وَ حِلْیَتُها حَدِیدٌ، وَ شَرابُها صَدِیدٌ.
اءَلا وَ إِنَّ اللِّسانَ الصّالِحَ یَجْعَلُهُ اللَّهُ تَعالى لِلْمَرْءِ فِی النَّاسِ خَیْرٌ لَهُ مِنَ الْمالِ یُورِثُهُ مَنْ لا یَحْمَدُهُ.

الباب الثالث فى العلم و الهدى و الدین و أوصاف أصناف العلماء

من کتاب منهاج الولایه فى نهج البلاغه فى العلم و الهدى و الدین و أوصاف أصناف العلماء

خطبه ۱۲۰

و من خطبه له-علیه الصّلوه و السّلام- : «فاللّه لقد علّمت تبلیغ الرّسالات، و إتمام العدات، و تمام الکلمات.» به خدا سوگند که هر آینه به تحقیق دانسته ‏ام رسانیدن رسالتهاى الهى و کیفیت اداى آن به حسب هر فهم، و تمام گردانیدن وعده ‏هاى حقّ تعالى یا صلحاى بندگان، و تمام کلمه‏ هاى فرقانى به تفسیر و تأویل.

«و عندنا أهل البیت أبواب الحکم و ضیاء الأمر.» و نزد ما اهل بیت است درهاى حکمت الهى و روشنى امور مشتبه در دین.

«ألا و إنّ شرائع الدّین واحده، و سبله قاصده.» آگاه باشید و بدانید که قوانین دین مقصد و غایت آن یکى است، و راههاى او میانه افراط و تفریط است.

استعار لفظ الشرائع و السبل لقوانین الدین او لأئمّته، لأنّهم موارد للخلق یقترفون منها فرات العلم و الحکمه.

«من أخذ بها لحق و غنم، و من وقف عنها ضلّ و ندم.» آن کس که فرا گرفت آن را، لاحق باشد به اهل هدایت و غنیمت یافت، و آن کس که موقوف ماند، از آن گمراه گشت و پشیمانى کشید.

«اعملوا لیوم تذخر له الذّخائر، و تبلى فیه السّرائر.» عمل کنید از براى روزى که ذخیره کنند از براى آن روز ذخیره‏ها از اعمال صالحه، و منکشف شود در آن روز امور مخفیه باطنیه در محفل قیامت.

«و من لم ینفعه حاضر لبّه-  أى فى الحیوه الدنیا-  فعازبه عنه-  حین الموت-  أعجز، و غائبه أعوز.» و آن کس که نفع نداد او را حاضر خرد او در حیات دنیا، پس بعید آن از او در حین موت عاجزتر باشد، و غایب او دشوارتر در منفعت.

«و اتّقوا نارا حرّها شدید، و قعرها بعید، و حلیتها حدید،» و بترسید از آتشى که گرمى او سخت است، و عمق او دور است، و زیور او آهن است مثل سلاسل و اغلال.

«ألا و إنّ اللّسان الصّالح یجعله اللّه للمرء فى النّاس، خیر له من المال یورثه من لا یحمده.» و بدان که ذکر جمیل از براى فعل خیر مى ‏گرداند آن را خداى تعالى از براى شخص در مردم، بهتر مر او را از مال که به میراث دهد کسى را که ستایش نکند او را.

منهاج ‏الولایه فی‏ شرح ‏نهج‏ البلاغه، ج ۱ عبدالباقی صوفی تبریزی ‏ (تحقیق وتصیحیح حبیب الله عظیمی) صفحه ۶۸۴-۶۸۲

بازدیدها: ۵۵

حتما ببینید

خطبه ها خطبه شماره ۲۲۷ منهاج ‏الولایه فی ‏شرح‏ نهج‏ البلاغه به قلم ملا عبدالباقی صوفی تبریزی (تحقیق وتصحیح حبیب الله عظیمی)

خطبه ۲۲۷ صبحی صالح و من دعاء له ( علیه‏ السلام ) یلجأ فیه إلى …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code